مخالفان دولت تنها مشتی تخریبگرند! آنها نه تنها تخریب می کنند، بلکه نقاط مثبت این دولت را نیز منفی می نمایانند و از خود هیچ برنامه ای برای ارائه ندارند! این روزها از سوی حامیان دولت، مدام چنین چیزهایی را می شنویم.

همه ی ما آدمهایی که می گوییم و می شنویم و می خوانیم و از نعمت شعور برخورداریم، به خوبی معنای تخریب را درک می کنیم. این تخریب چیست؟ به راستی آیا دعوی حامیان دولت علیه مخالفان وارد است؟

تخریب از خرابی می آید. تخریبگر کسی است که بدون برهان و منطق و تنها به منظور لگد مال کردن شخصیت تخریب شونده، اقدام به توهین و افترا می کند و در این راه از هیچ عمل غیر اخلاقی فرو گذار نمی کند. بی گمان هیچ انسان شریف و آزاده ای چنین روشی را بر نمی تابد و آن را تصدیق و تأیید نمی کند. حال ببینیم آیا حامیان دولت درست می گویند یا موضوع چیز دیگریست؟

لازم می دانم تعریف کوتاهی از انتخابات ارائه بدهم. انتخابات فرآیندیست گسترده برای بروز یکی از مهمترین حقوق شهروندی. یعنی انتخاب حاکم یا حاکمان و تصمیم گیرندگان یک جامعه. بی تردید تک تک شهروندان در فرآیند چنین انتخابی نقشی تعیین کننده خواهند داشت. مدیران و نامزدها نیز هر کدام نقشی منحصر به خود دارند. یکی از شرایط انتخاب درست، آگاهی از شرایط جامعه در زمان حال و مقایسه ی آن با اهداف و آرمانها و نیازهای جامعه است. بی تردید انتخاب درست نیاز به نقدی اساسی دارد و این نقد زمانی کاربردی است که جامع باشد و راهکاری منطقی بدست دهد. این بسیار طبیعی است که در هر دوره ار انتخابات در هر نقطه ای از جهان شاهد فضای نقد و گفت و گو باشیم. اما در مواردی ممکن است نقدها بسیار پر حرارت و هشدار دهنده باشند. از جمله زمانی که برای مدتی طولانی فضای نقد بسته شده باشد و هر ناقدی به گوشه ای پرتاب شده و اصولا تنها مجیز گویان قابل احترام و لایق زندگی باشند. در این شرایط، انتخابات فرصت خوبی برای دادن اطلاعات و بررسی عملکردها خواهد بود و بی تردید به همان میزان که نقدها سرکوب شده باشند، در فضای انتخاباتی به صورت کوبنده تری باز تولید خواهند شد و این نه ایراد منتقدان، بلکه ضعف سرکوبگران است که اجازه ی مطرح شدن مباحث در زمان مربوط به خود را نداده اند. حال آیا می شود که هر نقدی را تخریب خواند و وظیفه ی شهروندان در آگاه ساختن جامعه را به این بهانه تضعیف کرد؟

بنده به عنوان یکی از طرفداران جناب آقای مهندس میر حسین موسوی به همه ی دوستانم در گروه حامی دولت عرض می کنم که ایشان تنها و تنها نقد های جدی و وارد را در مجامع عمومی بیان می کنند و اصولا اگر چنین نقدهایی نداشتند، دلیلی برای حضور ایشان نبود. در مقابل راهکارهای خود را هم به صورت جامع و مکتوب در بخش های مختلف ارائه نموده اند که از ستاد ها و سایت های حامی ایشان قابل برداشت است. همچنین دلیل اینکه ایشان نکات مثبت دولت را نمی گویند، کاملا روشن است. به گفته ی خود ایشان در شرایطی که صدا و سیما و بسیاری از رسانه های دولتی و غیر دولتی با امکانات مالی فراوان در حال تبلیغات کاذب به نفع این دولتند، چرا ما از فرصت های اندک و ناچیز خود برای بیان نقدهای اساسی و ارائه ی راهکارهای مناسب بهره نبریم؟

در پایان توجه همه ی دوستان در همه ی گروهها را به این نکته جلب می کنم که با توجه به تعریفی که از تخریب ارائه شد، چه کسانی و چه گروههایی تنها یک مشت تخریب گرند...!