بـه نـام اهـــــــورای مـــزدائیـــان خـداونـد یــکــتــای ایــرانــیــان
جــهانشــــاه عـــادل امـــین بــشـر هـمـه غـرق او بـاشد از خیر و شر
کـه آن بـنـده ی نــاب را آفـــــرید وزآن روح قـدسی به خاکش دمید
ز پــنــدا رو گـفـتـار و كـردار نـيـك فـرستـاد بـر او گـوهـرهـا ولـيـك
بـرايـش ز خــود اخـتـيـــاري نـهــاد كه كامل شود در جهان عـدل و داد
اگــــر بــنــده ای راه نــیـکی گزیـد هـمـه کـهـکشان شد به پایش مرید
وگـــر بـر پلیدی قــدم در گرفــت سـرا پـا غـم و رنـج در بـر گـرفت
چــو انـدیــشه شد رهـبـر مـردمان در آغــاز یــک ره بــیــاوردشـان
رهــی بس بزرگ و بـلـنـد آرمــان ره نــوح و زرتـشــت واعــلائـیان
رهی سخت و شیرین که فرهاد رفت جـز عـاشـق در آن راه آیـا برفت؟
.
.
.
زمــیــن مـظـهـر عـشـق ایـرانـیـان دهد جـان به دشمن و هم دوستان
ز خـاکـش هـمـی مـادر آمـد پـدیـد که عـشقـش به فرزند باشد شدید
چــه گـویـم کـه عـشـاق را پـروریـد که فرهاد و مجنون از آن میوه چید
ازایــن روی در کـشــور پـــارســی زمـانـی کـه از دلـــو آخــر رسـی
شـود جـشـن عـشـق زمـیـن بـرقرار هـمـه خلـق براسـب شـادی سـوار
ســپــنـدار مــذگــان بــود نــام او هـمـه عـاشــقـان مـست از جام او
بــود قـدمـتـش تـا بـه هــفتـاد صـد نـبـاشـد بـر ایـن سرفرازیش حـد
بـیــا تــا بـگــویـیـم شــادی کـنــان در ایـن روز تـبـریـک عشق زمـان
مـنـم مطرب و مست از عشق و شاد مـنـم شـهـریــار شـب شــهـرزاد
بـرایـش کـنـم صــد هـزاران دعـــا کـه او بـاشـدم هـدیـه ای از خــدا
[ ديوان آزادمرد! ] نامه به آزاد مرد نوشته شده در ساعت17:2 توسط آزاد مرد *مطلب را به بالاترین بفرستید:
