چه خوب که لا اقل این سپندار مذگان به یادم ماند. در این مدت آنقدر درگیر بیمارستان و حال و احوال پدر عزیزم بودم که حتی روز تولد خودم را هم فراموش کردم! واقعا وبلاگ نویسی را می شناسید که در روز تولدش مطلبی ننویسد؟ خوب نشد دیگر. شما به بزرگواری خودتان ببخشید.

و اما این سپندار مذگان...

لابد جریانش را می دانید... البته بسی خوش خیالی است که بپندارم این اسم در بین جوانان ایرانی به اندازهء ولنتاین مشهور باشد، چرا که به احتمال خیلی زیاد فاقد class و level کافی برای بزرگ داشته شدن هست . . . ! البته بعضی ها اینجا را نخوانند لطفا!!!

در هر صورت من پنجم اسفند - سپندار مذگان (اسفندار مذگان) - روز باستانی عشق پارسی را به همهء قلبهای عاشق و مهربان شادباش می گویم. محض اطلاع بگویم که این روز بیش از 2500 سال پیش در بین مردمان پارس رواج داشته و با مرور زمان به فراموشی سپرده است. و از آنجا که در زمان حاضر ایرانی بودن برای خیلی ها افتخاری محسوب نمی شود!!!، ترجیح می دهند صحبتی از این روز نکنند و همان ولنتاین مشهور را گرامی بدارند. ولی بنده به عنوان یک ایرانی به همه شاد باش می گویم، به همهء آدمهای ایرانی و غیر ایرانی. عشق است دیگر...
این هم هدیهء این روز :
 
سـاقـــیا گـامـی بـه سـوی قـلـب مــا کـن      شــام بـی پـایـان هـــجـران را فـنـا کن

از شـــراب نــاب عــشـــق جــاودانـــت           هـدیــه ای در ســـاغـر بـیـمـار مـا کن

جان زهشیاری ملول است ای صمیمی        راه مــســــتـی را بـه مـا بـنـمـا وفا کن

دیـده ســیل خـون به راه انداخت در دل          وادی دل را زچــــــــشـمــانـم جــدا کن

هـر کـسی ایـن راز را نـتوان گـشـودن             زارشو زین پنج، چون مــطرب نوا کن

می دانی که، هان؟

_____________________________________
پ.ن : سپندار مذگان روز پنجم اسفند در تقویم باستانی ایرانیان است. در تقویم جدید 6 روز به عقب می رود که می شود 29 بهمن ماه. در هر صورت من ترجیح دادم همان 5 اسفند را گرامی بدارم. نمی دانم چرا...!